Kris Defoort invites

Saturday 14 August 2021 / 18.30-19.45u.

Kris Defoort – piano
Wolter Wierbos – trombone
Han Bennink – drums

De deuren openen deze festivaldag om 14.00u. Dit is een zittend concert.
Tickets kosten 44 euro. Kindertickets zijn beschikbaar aan 8 euro (zie voorwaarden).
Uw ticket is geldig voor alle concerten van deze festivaldag.

22.30 - 00.00u. - John Zorn / Laurie Anderson / Laura Cromwell
20.30 - 21.45u. - MiXMONK
18.30 - 19.45u. - Kris Defoort invites
16.30 - 17.45u. - Reservoir Ghosts // Malaby- Dumoulin-Ber
14.45 - 15.45u. - John Ghost

Improvisatie is de basis en de kracht in het werk van Kris Defoort. Zowel in zijn jazzformaties als in zijn meesterlijke opera’s is improvisatie vaak de weg naar compositorische perfectie.
De voorbije jaren zagen we hem in het goede gezelschap van zijn trio (met Lander Gyselinck en Nicolas Thys) samenwerken met Josse De Pauw. Vorig jaar speelde het trio in zijn ‘pure vorm’ op Jazz Middelheim, een concert dat een serieuze indruk maakte.
Net voor zijn ‘Opus Magnum’, ‘The Time of Our Singing’, op 14 september in première gaat in De Munt, nodigden we hem uit voor een unieke carte blanche. Hij hoefde niet lang te aarzelen en nodigde twee andere grootmeesters van de improvisatie uit: Han Bennink en Wolter Wierbos.

Han Bennink is zonder twijfel een van de meest intrigerende drummers op deze planeet. We kunnen het alleen maar eens zijn met wat The Guardian ooit zei: ‘Everybody should, before they die, see Han Bennink’.
Zijn eerste drumstel was een keukenstoel. In de jaren zestig begeleidde hij Amerikaanse jazzsterren als Sonny Rollins, Ben Webster, Wes Montgomery en Eric Dolphy. Als solist en mede-oprichter van het ICP Orkest (1967-nu) speelde Bennink een belangrijke rol in de ontwikkeling van de Europese geïmproviseerde muziek. Met Willem Breuker, Misha Mengelberg en Wim T. Schippers trad hij op in een groot aantal komische muziektheaterproducties.

Voor trombonist Wolter Wierbos gaat het om vloeibaarheid: van toon en tijd, van lijn en strategie en setting. Er is wel gezegd dat hij kan klinken als een hele Ellington-trombonesectie, van gedempte ya-yas tot prachtige melodie-statements, tot donkere schakeringen in de hoeken. Hij improviseert vrij-associatieve soloconcerten die wijzen op nog meer mogelijkheden om te verkennen. Zelfs in gecomponeerde muziek kan hij improviseren – misschien komt hij wel met een betere trombonelijn dan die voor hem geschreven is. Geen wonder dat hij al 30 jaar een spil is in Misha Mengelbergs ICP Orchestra, waar de spelers de melodieën altijd opnieuw arrangeren. Maar hij zal altijd een rol spelen als de harmonieën ervan afhangen.

Deze drie heren, elk met een rijk geschakeerde muzikale carrière, hebben al eens een “pas de deux” onder elkaar gepleegd. Deze keer wordt het voor het eerst een TRIO-conversatie, dansend en onvoorspelbaar als een wervelwind.